Czasem próbujesz coś zmienić, ale wracasz do tych samych reakcji.
Tych samych lęków.
Tych samych wyborów.
I możesz myśleć, że po prostu taka jesteś.
A może po prostu nie widzisz jeszcze tego, co działa pod powierzchnią?
Dla mnie to właśnie jest metafora zaglądania za kotarę.
Nie po to, żeby znaleźć tajemnicę o sobie.
Tylko żeby zobaczyć to, co do tej pory działało z ukrycia.
Za tą kotarą bywają:
- stare przekonania
- doświadczenia, które nadal wpływają na decyzje
- reakcje, które wydają się „po prostu mną”, a są tylko wzorcem
Ukryte wzorce podświadomości nie zawsze są widoczne od razu.
Czasem nie potrzebujemy nowych odpowiedzi.
Potrzebujemy zobaczyć to, co było zasłonięte — i dopiero wtedy coś może zacząć się zmieniać.
Nie musisz wszystkiego rozplątywać sama.
Jeśli chcesz wsparcia, zobacz, jak wygląda spotkanie https://miedzylustrami.pl/sesja-czytania-kroniki-akaszy/